Artikelen

Blijven dromen: Anja startte haar eigen atelier

Dromen hebben niets te maken met leeftijd. Al kunnen ze met de jaren wel veranderen. Dat wil niet zeggen dat ze minder ambitieus zijn. Waarschijnlijk zijn we ons meer bewust van wat we kunnen en dat is alleen maar gunstig.

Koffietijd zoekt mensen op die op latere leeftijd het roer hebben omgegooid om hun droom na te jagen. En ik, redacteur Bibi, ging op bezoek bij Anja Horvers. Deze creatieve en goedlachse keramiste liet het bedrijfsleven achter zich en begon een eigen atelier in haar geliefde Tilburg.

Ik heb Anja dan ook leren kennen toen ik op cursus keramieken en pottenbakken ging met mijn familie. We kwamen nog vrolijker thuis dan dat we er heen gingen. Dat is een goed teken toch? Reden genoeg om haar nog eens te bezoeken!

Anja, we zitten hier in je eigen atelier, wat doe je hier?

"Ik geef hier vier dagen in de week les in keramieken of pottendraaien aan cursisten. Er komen mensen in groepjes, individueel of als stelletje langs. De stelletjes gaan dan vaak romantisch met z’n tweeën achter de draaischijf zitten haha! Daarnaast geef ik ook cursussen aan kinderen. 

"Als je in mijn atelier komt mag je helemaal zelf weten wat je gaat maken. Samen kijken we dan op welke manier en met welke techniek we dat het beste kunnen doen. Ik werk ook met gipsmallen waar je de klei gewoon tegenaan moet plakken. Want waarom zou je moeilijk doen als het makkelijk kan? Als je hier één keer komt is het wel leuk als je echt iets mee naar huis kunt nemen!  

"Er komen veel extra taken bij kijken. Ik maak glazuren, ik moet veel ordenen, recupereren en poetsen. Alles wat de cursisten maken bak ik voor ze. Na een paar dagen mogen ze hun kunstwerken op komen halen of komen glazuren. Na het glazuren moeten ze nog een keer de oven in! Het bakproces duurt steeds twee dagen. 

"Naast alles wat bij de cursussen komt kijken maak ik ook nog keramiek in opdracht: van een tegel tot een urn en van een hondje tot een vaas."

Even terug naar het begin: waar is deze droom ontstaan?

"Het begint bij de Kunstacademie. Tijdens deze opleiding ben ik naar Curaçao verhuisd met mijn toenmalige partner. Samen volgden we een cursus bij Ellen Spijkstra, een bekende keramiste. Het was geweldig om te doen. Midden in de bush bush werd ik haar werkplaats-assistent. Alle klei die cursisten niet meer nodig hadden verdeelde Ellen over haar en mij en gebruikten we voor onze eigen kunstwerken.  

"Ik nam in deze tijd het liefst ieder zielig hondje wat ik tegenkwam in Curaçao mee naar huis. Als ik meedeed aan exposities kwamen mijn twee passies daarom samen. De beelden die ik maakte van de hondjes en het dierenleed verkochten altijd meteen!"

Toch ben je, ondanks je passie in Curaçao, terug in Nederland in het bedrijfsleven gaan werken. Hoe kwam dat?

"Ik ben na 4,5 jaar, samen met mijn drie honden, teruggevlogen naar Nederland. Ik kon het dierenleed niet meer aanzien.

"Mijn relatie was uitgegaan en ik had een baan nodig om mezelf te onderhouden. Waar je in Curaçao snel een bekend kunstenaar bent is dat hier in Nederland heel anders. Ik ging daarom het bedrijfsleven in, een baan bij een uitgeverij. Gelukkig kon ik mijn creativiteit hier nog steeds goed kwijt! Een prima switch en ik verdiende mooi geld."

Op welk moment besloot je toch je droom achterna te gaan?

"Ik heb 14 jaar in het bedrijfsleven gewerkt als assistent van de oprichter. Toen de oprichter van het bedrijf plotseling wegviel nam ik het roer, samen met de financieel directeur, over. We besloten dat er een nieuwe CEO moest komen. Er kwam iemand waar ik helemaal niet mee op één lijn lag. Het was een moeilijke keuze, maar ik besloot om weg te gaan. 

"Toen moest ik mezelf op 53-jarige leeftijd opnieuw uitvinden. Ik heb daar bijna een jaar over gedaan. Ik zag mezelf niet ergens anders als directeur maar de rol van assistent was ik ondertussen ook ontgroeid. Ik besloot dat ik voor mezelf wilde beginnen. 

"Wat vind ik leuk? Organiseren, met mensen werken, misschien iets van marketing of toch sponsorwerving? Ik besloot hulp te zoeken bij een coach. Steeds weer kwam mijn passie voor keramiek tijdens deze sessies naar boven. Het werd duidelijk: een eigen atelier!"  

Hoe vond je het om op deze leeftijd nog een carrière switch te maken?

"Ik heb altijd opengestaan voor nieuwe uitdagingen. Mijn leeftijd zat dus ook niet in de weg. En, ik heb juist het gevoel dat ik met veel ervaring aan de slag ging. Op deze leeftijd had ik ondertussen al heel veel geleerd bij mijn vorige banen!"

Interview gaat onder de foto's verder

Hoe heb je deze droom gerealiseerd? 

"Ik ben dus begonnen bij een coach om erachter te komen wat ik wilde gaan doen. Daarna ging ik naar een communicatiebureau. Zij hebben mij geholpen om mijn idee concreet te maken. Zo kwamen we op een logo, een moodboard, een website en de algehele sfeer van het bedrijf. 

"Toen dit allemaal geregeld was ben ik 'gewoon' begonnen. Mijn eerste klanten waren dan ook vrienden en kennissen. Later deed ik een keer mee met Social Deal en kreeg ik er ineens 200 cursisten bij. Wel voor de helft van het geld maar hiervan bleven er veel hangen. En ook al was het de helft van de prijs, ik heb gewoon net zo veel gegeven als ik normaal zou doen. En dat heeft echt geholpen! Er kwam veel mond op mondreclame en binnen no time bleven de aanmeldingen maar binnenstromen. Van Amsterdam tot België.  

"De spullen in mijn atelier zijn deels van marktplaats en soms ook nieuw. Steeds koop ik een beetje bij en zo groeit dat verder uit. Dat geldt ook voor mijn kennis en kunsten. Ik blijf bijschaven door cursussen. Zo ga ik bijvoorbeeld elk jaar een week naar Frankrijk om potten te bakken bij een kleischool. Hierdoor blijf ik ontdekken en leren. Voorheen kon je alleen komen keramieken in mijn atelier, inmiddels heb ik drie draaischijven om potten te draaien. 

"Hulp vragen was voor mij dus de sleutel tot succes. En dat blijf ik dan ook doen. Ondertussen is mijn website al vernieuwd door iemand anders en heeft weer iemand anders mij geholpen met mijn online vindbaarheid. Het liefst huur ik jonge mensen of nieuwe bedrijven in. Het is zo leuk om elkaar daarin te helpen!"

Zijn er dingen waar je tegenaan liep?  

"Nou en of! Voorheen gaf ik nog meer dagen cursus dan dat ik nu doe. Hierbij merkte ik dat ik niet meer aan de randzaken toekwam. Ik werkte al gauw te veel. Omdat mijn atelier aan huis zit dacht ik vaak in mijn vrije tijd: Ik kan nu ook factureren of wat potten in de oven zetten. Ik kwam erachter dat ik mijzelf hiervoor moest waken en ik heb daardoor ook moeten leren om nee te zeggen. Het is heel belangrijk om af en toe niks te doen."

Wat zou je tegen andere willen zeggen die een carrière switch of droom willen laten uitkomen?  

"Het belangrijkste voor mij was dat ik een basis had. Voor mij was dat mijn man met een vast inkomen. Stel je hebt die basis: ga je droom achterna en doe het! Ga er vol voor, start positief, praat veel met de mensen die deze ervaring delen en luister goed naar anderen (experts).  

"Mijn favoriete quote in dit proces is die van Pippi Langkous: Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk wel dat ik het kan."

Blijf je zelf ook dromen? 

"Ik ben nu 56 jaar en ik heb geen grote dromen meer op carrièregebied. Een mooi kasteeltje in Frankrijk met een atelier zag ik een tijdje terug nog wel zitten. Toch vind ik mezelf daar nu te oud voor. Dat komt niet door het getal maar doordat ik reuma heb. Ik moet om het half jaar op controle en wil dit het liefst gewoon in Nederland doen.  

"Mijn atelier wil ik niet verder uitbreiden want dan gaat het persoonlijke ervan af. Ik blijf natuurlijk wel zelf doorleren zodat ik de mensen die hier komen nog meer kan leren! In de toekomst wil ik misschien nog minder cursusdagen aanbieden zodat ik zelf ook weer volop creatief bezig kan zijn, daar heb ik nu geen tijd voor!"

Dromen bij Koffietijd

Ben je of ken je iemand die op latere leeftijd een droom heeft laten uitkomen? En wil je graag dat ik een kijkje kom nemen? Laat het mij dan vooral weten en mail naar: bibi.vandegriendt@talpanetwork.com